گمشده های بازمانده از واقع باپیروی موهومات

مراقبه در همه حال برای مصونیت لازم و ضروری بوده و تنها شامل یک بعد از ابعاد زندگی یا نوع زیست نبوده ونمی باشد؛بنابراین همچنانکه اهتمام بر تأمین سلامت جسم و اعضای بدن ضرورت دارد که ما را از در معرض خطر قرار دادن باز می دارد؛ فکر، اندیشه و راهی هم که برای اندیشیدن برگزیده ایم برای آپدیت کردن و به روز کردن نیازمند بازنگری برای توشدن با دگرگونیهای تحقق یافته در دانشهای مطرح روز است؛ شیوه ها و روشهایی که برگزیده ایم برای واقعگرایی و واقع نگری چنانچه با روز مطابقت نداشته باشد ما را در انزوای کامل خواهد کشاند؛ تا جایی که جز خود ما کسی را یارایی فهم منظور و مراد ما نخواهد ماند! اگر یافته ای را روزی به ما به عنوان واقع معرفی کرده اند یا خود ما یافته ایم جهت مصون ماندن از گمشدگی نادانسته به تالابهای وهم وخیال گرفتار آمدن ببار میآورد نیاز به مراقبه دارد! البته اجازه میخواهم که در اینجا به همین اشاره ی کوتاه اکتفا کرده ادامه ی بحث را به بعد موکول نماییم. کامیابی همه جانبه را برای همه ی شما عزیزان خواننده آرزومندم.