اینکه واقعگرایی بهترین ایمن ساز انسان از انحراف وانحطاط بوده ومی باشد؛ازاصول مسلّم به اثبات رسیده بوده وهست؛ وانسان با نگریستن به واقع و تبعیت از بایستگی های آن از هر خطا و خطری درامان می ماند. با این اوصاف بارها و بارها دچار توجیهاتی برای دور زدن واقعگرایی و واقع نگری می شویم گویا ریشه ی این غفلت از واقع علی رغم میل باطنی ریشه در اعماق زندگی روزمرهی انسانها دوانیده به طوری که هرعصر ودورانی آثار مخرب آن دامنگیر همه ی انسانها بوده وهست؛ چرا با اینکه شعارهای دروغین ووعده های بی پایه واساس فریبکاران را بارها و بارها شنیده و دیده ام بازهم خام اینگونه ترفندها می شویم؟ راهکار را می دانیم اما به راحتی اسیر و گرفتار شیادانه و دامهای حیله و نیرنگ می شویم؟! البته اگر پیش از اینهمه پیشرفت اطلاع رسانی ترفند فریبکاران توجیه داشته پس از آن چرا بازهم فریبکاران برنده و مردم عادی بازنده اند؟!
در واقعگرایی بایستی به دنبال پاسخهای واقعی اینگونه مجهولات باشیم تا بلکه با تقویت خود بتوانیم بر خود ایمنی کامل در این زمینه دست بیابیم.
درباره این سایت